บ้าเกาหลี

posted on 07 May 2009 17:08 by spoonic-de-papillon in Spoonictalk

นั่นเลย

ตรงตามไตเติ้ล

ฉันมันคนบ้าเกาหลี

เเต่บ้าอย่างมีลิมิต ชีวิตเเค่ร้อย

 

เจอศิลปินเเล้วกรี๊ดมั๊ย

กรี๊ด

ไม่เคยเป็นกันหรือไงฮะ

เเบบที่เจอคนที่เรารักมากๆ ชอบมากๆน่ะ

มีอยู่ 2 อย่าง คือ

1.ถ้าเค้าเป็นคนธรรมดาสามัญ ตอนนั้นจะกลายเป็นอีโรคจิต แอบเหล่เป็นระยะๆ นั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว

2.ถ้าเป็นคนดัง จะกลายเป็นอีโรคจิตกว่า  กรี๊ดพอหอมปากหอมคอ  กรีดร้อง โวยวาย จะเอาๆๆ 555+

ผู้ใหญ่เห็นมองว่า "บ้า"

 

เเต่ถึงกระนี้  ฉันเองนับว่ายังมีลูกบ้าอยู่น้อยมาก เทียบกับคนอื่นที่เคยพบเจอ

เนื่องจากไม่ชอบความแออัดของผู้คน  มีเเต่คนอยากดูนู่น นี่ โน่น นั่น

จนฉัน"รำคาญ"

 

เออ

 

กูก็อยากเจอเว้ย

เเต่เรื่องอย่างนี้มันเรื่องของบุญพาวาสนาส่งว้อยยยย

 

มีคนถามว่าเป็นแฟนคลับเเล้วได้อะไร

"เค้าเคยเห็นหน้าแกรึยัง?"

"เค้าเห็นเเล้วเค้าสนแกรึเปล่า"

 

เออ

 

เค้าไม่เคยเห็นฉันหรอก

ฉันไม่ได้มีความโดดเด่นอะไรที่เค้าจะมอง

ฉันก็เป็นเเค่ แฟนคลับ คนหนึ่งที่ติดตามอยู่

 

เเต่ก็ไม่รู้ทำไม

ฉันก็ยังเป็นแฟนคลับเค้าอยู่

ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจ

ก็ยังอยู่ดี

มีความสุขดีนี่หว่า

ไม่เห็นตายเลย

 

มันก็เหมือนกับแฟนบอลน่ะแหล่ะ

บ้าเหมือนกัน

เเล้วไอ้คนที่เล่นเตะอยู่ในสนามนั่นอ่ะ

เคยเห็นแกรึเปล่า

เเต่แกก็ยังเป็นแฟนบอลต่อไปอยู่ใช่มั๊ยหล่ะ

edit @ 7 May 2009 17:23:51 by เห็ดจุ่น

Comment

Comment:

Tweet

ช่าย พี่วี่ พี่เว่นกูนี่ ไมม่เคยเอาหน้าตาดีๆมาให้กูเห็นเลย
(เค้ามาแต่กูไม่ได้มา ตอนนั้นอยุ่บ้านนอก)

และกูก็เป็นแฟน เจส
และแน่นอน เราอยู่ไกลกันครึ่งโลก

พระเจ้า!

กูจะมีทางได้เห็น แม้เพียงหน้า หรือไม่!

ฮ่วย!!!!!!!!!!!!!

#2 By abobdlN on 2009-05-08 06:50

เข้าใจเปรียบบ

#1 By » {๐๔} d r e a м .™ on 2009-05-07 17:30